از سال 1904 تا 1906، فرانسوی LB Guillet اولین تحقیق بنیادی را روی آلیاژهای Fe{4}}Cr-Ni انجام داد.
از سال 1907 تا 1911، فرانسوی AM Portevin و بریتانیایی W. Giesen به ترتیب مقاومت خوردگی آلیاژهای Fe-Cr و Fe{6}}Cr-Ni را کشف کردند.
از سال 1908 تا 1911، P. Monnartz آلمانی اصل مقاومت در برابر خوردگی فولاد را کشف کرد و مفهوم غیرفعال سازی را پیشنهاد کرد.
از سال 1912 تا 1913، بریتانیایی Brill H. Brearly فولاد ضد زنگ مارتنزیتی حاوی 12-13٪ کروم را اختراع و به ثبت رساند.
از سال 1911 تا 1914، American Dantsizen فولاد ضد زنگ فریتی حاوی 14-16٪ کروم و 0.07-0.15٪ C را اختراع کرد.
از سال 1912 تا 1914، آلمانی ها E. Maurer و B. Strauss فولاد زنگ نزن آستنیتی 18-8 را اختراع کردند و در سال 1929 حق اختراع را به دست آوردند.
در سال 1931، فولاد ضد زنگ دوبلکس در آزمایشگاه Uniex در فرانسه توسعه یافت.
